Het was dus nep, gisteravond. Maar dat had Guidje al een week vantevoren kunnen bedenken. Hij heeft de show niet gezien (vrijdagavond = sportavond), maar kon zich niet voorstellen dat een omroep als BNN zoiets zou doen. Er zijn ranzige zenders bij en BNN heeft ook zo z'n minpunten (welke omroep heeft in godsnaam zo'n nitwit als Filemon in dienst en zendt de totaal níet leuke Lama's uit?!), maar dit 'zou zelfs ons te ver gaan,' zoals presentator Patrick Lodiers gisteren fijntjes opmerkte. Dat de politici (Joop Atsma, slecht verliezer, vindt het nog steeds ranzig. Guidje had liever dat ie zich maar es druk maakt over goede donorwetgeving, zoals een 'ja, tenzij' systeem, maar het is en blijft natuurlijk een lamlendige CDA'er) dat maar eens in hun oren knoopten. Vooraf spraken ze er al schande van, dit kon écht niet, het zou slecht zijn voor het imago van Nederland in het buitenland (daar hebben we geen donorshow voor nodig, voor het belachelijk maken van ons land hebben we al een premier die dat voortreffelijk doet) en de grens van het onbetamelijke overschrijden. En Volkskrant televisierecensent Wim de Jong deed er nog een schepje bovenop door heel de week lang tegen dit idee te fulmineren, zich geen moment realiserend dat dit wel een 'hoax' móest zijn. En vanmorgen schrijft ie vol trots op de voorpagina dat 'Nederland geschiedenis heeft geschreven.' Het kan verkeren. Maar hoe gek zijn die politici en recensenten inmiddels dat ze denken dat een omroep als BNN zoiets zou doen? Zegt het niet meer iets over het cynisme waarmee tegen de media in het algemeen en BNN in het bijzonder wordt aangekeken?

Joepie! Nog één, twee, drie nachtjes slapen en dan is het weer tijd voor Virus! Of, zoals Guidje het ook wel liefkozend noemt, Lowlands in 't ietsiepietsie heel pietepeuterig klein (zo'n vijfduizend bezoekers). Want het TU Terrein is helemaal ingeruimd voor niet alleen leuke (nieuwe) bandjes, maar ook voor literatuur, film, cabaret en allerhande andere randverschijnselen. En er is natuurlijk de jaarlijkse Virusbeker, een speciaal voor de nieuwe editie ontworpen beker die je voor één muntje kan krijgen. Aan het einde van de festivaldag neemt Guidje er altijd een paar mee; voor de uitzet. Inmiddels heeft ie thuis zo'n vijf jaargangen staan (Guidje ging vanaf 2001 elke keer, maar vorig jaar ging het niet door vanwege weinig subsidie en geen organiserend comité), dit jaar komen er weer veel nieuwe exemplaren bij. Oja, Guidje zou het bijna vergeten, maar hij ging ook voor het programma. Met onbekende groepen zoals de lokale rootsy talenten van Woody & Paul, de IJslanders van GusGus (is dus altijd goed, trouwens Emiliana Torrini zong daar ooit mee, dus het kan niet slecht zijn) en Lo-Fi-Fnk (omschreven als de nieuwe Pet Shop Boys en daar is al helemáál niks mis mee). Plus nog een hoorcollege van popprofessor Tom ter Bogt. En, ook belangrijk, stem eventjes op de website van Omroep Brabant op het Virus Festival. Dan krijgt Guidje nog de kans om Maud te ontmoeten en voorkomen we een drakerige repo over het laatste optreden van BZN.

Guidje zag het op het nieuws. Een paar straten verderop had de gemeente, speciaal op verzoek van een bewoner in de straat, twee bordjes laten plaatsen met de waarschuwing 'kijk uit voor overstekende katten.' Mevrouw was in korte tijd al drie van haar acht katten verloren want er wordt nogal gescheurd op dit landweggetje aan de rand van de stad. Unieke bordjes en Guidje dacht dat die binnen no time gejat zouden worden (of kapotgemaakt door kattenhaters, die schijnen ook te bestaan), maar toen hij er maandagmiddag eventjes langsfietste in de Loostraat, bleken ze er allebei nog te staan. Is dat eventjes leuk, zeker voor een kattenfreak als Guidje. Wel gek dat het beest op het bord meer weg heeft van een ontsnapte, uit de kluiten gewassen poema.

Wat moet het toch fijn zijn om Geert Wilders te zijn! Krijg je met je uitspraken al op zowat dagelijkse basis aandacht in Pauw & Witteman (ondanks dat je weigert in het programma te komen want die twee zouden veel 'te links' zijn), blaat je ook nog iets in een column op je website en hoppa: heb je weer een headline te pakken. Blonde Dolly beweert vandaag namelijk dat hij wil dat de politie na enkele waarschuwingsschoten op scherp mag schieten op 'verwerpelijk tuig' (in een eerdere versie van dit stuk riep ie dat 'andersglobalisten' (dus eigenlijk mensen die een andere mening zijn toegedaan dan de Grote Roerganger) ook 'verwerpelijk tuig' zijn, maar dat is inmiddels aangepast). Je hebt negen zetels in de Tweede Kamer, geen reet in te brengen en toch heb je telkens weer de aandacht te pakken, kortom, eigenlijk is de vraag: wanneer gaan ze in Hilversum die pipo nu es op waarde schatten niet zo enórm veel aandacht aan 'm besteden? Are some politicians indeed more equal than others?

En nu besteedde Guidje trouwens ook weer aandacht aan 'm. Dom, dom, dom.

Guidje ging dit jaar niet naar Pinkpop. Dat ging ie eigenlijk al jaren niet meer (zeker niet voor drie dagen want wat hebben ze daar een afgríjselijke campings), maar afgelopen jaar maakte ie toch maar een uitzondering; David Gray, Morrissey én Deftones op één dag, dat moest Guidje wel gaan zien. Bovendien werd ie ter plekke nog verrast door een geweldig Flaming Lips en ach, als je er toch bent, pik je de Red Hot Chili Peppers ook eventjes mee. Neej, Guidje ging zaterdagavond naar het Naked Song Festival in het muziekcentrum Frits Philips, de afsluiting van een seizoen waarin programmeur Ad 'The Watchman' van Meurs elke maandagavond een singer/songwriter in het café bij het muziekcentrum uitnodigde. Vaak nog onbekende namen, maar altijd prima de moeite waard. Het Naked Song Festival was op zich niet heel bijster interessant, ware het niet dat Luka Bloom zou komen (en later ook nog Teitur en Mary Gauthier aan de line-up werden toegevoegd) en nou goed, het was omdat spap en smam en aanhang vooral naar Luka Bloom wilden. Guidje was er zo'n zeven jaar geleden voor het eerst heengegaan in het muziekcentrum, op aanraden van z'n toenmalige buurman en aangezien hij die erg hoog had zitten, wilde hij er wel heen. En sindsdien heeft ie de hele familie én daarbuiten menig muziekliefhebber aangestoken. Toegegeven, z'n cd's draait ie nog maar zelden, maar live is ie altijd een klasse apart.

Druk was het niet, of zoals een medequizzer die ie tegenkwam 'm al toevertrouwde, Ad maakte zich een paar weken terug nog zorgen of ie wel voldoende kaarten zou verkopen. Hij had voldoende kaarten verkocht, maar het zat nou ook niet bepaald mudvol. Dat kwam ook doordat drie zaaltjes, plus nog es twee lokaties tussen de zalen in werden gebruikt voor optredens; ruimte zat dus om te flaneren. En om eens te gaan kijken bij de Blue Grass Boogiemen. Vijf malloten die bluegrass maken zoals bekend uit films als O Brother, Where Art Thou (film en soundtrack zijn hierbij van harte aanbevolen). En ja, humor hadden ze, zoals blijkt uit de conversatie met de barman. "Ik wil wel iets drinken." 'Vijf bier?' "He ja, en doe de jongens ook wat." Hoogtepunt is een wel heel goed verknipte bluegrass versie van The Sweet's Fox On The Run. Laten we het blueglam noemen. Guidje ging eigenlijk ook een beetje voor Teitur. Een singer/songwriter die hij al es zag optreden in de Bat Cave in de 013 en die 'm toen verrast had met mooie, kleine liedjes die nergen zijig worden, maar ook niet overdreven opgetuigd zijn. En ach, dan kon Guidje meteen na aflopen die ene cd van 'm kopen, misschien zelfs wel laten signeren. Het optreden was prachtig, de zaal was muisstil en Teitur was opnieuw een aimabel gastheer die gezellig de liedjes aanelkaar praatte en zich niet uit het veld liet slaan als een snaar sprong bij een liedje als Carrousel. Maar o zo stom dat ie na afloop geen cd's verkoopt! Zonde.

Kijk, dat doet Mary Gauthier toch een stuk beter. Zij verkoopt en signeert 'anything that you like' na afloop van haar toch al geweldige optreden. Rauw, oprecht en intens. Ze vertelt tussendoor lachend dat ze graag zielige liedjes zingt want 'daar word ik vrolijk van.' En ja, ze gaat vanavond één vrolijk liedje spelen, als laatste. Al komt dat er niet van, als ze na haar speeltijd al ruim overschreden te hebben subiet moet stoppen. Met een vinger in de lucht probeert ze of ze nog één liedje mag spelen, maar neej, het is genoeg geweest. Jammer, maar Guidje weet inmiddels waarom Gauthier zo'n grote naam is in de americana scene. In het café zou dan Roosbeef moeten gaan spelen, maar die beginnen veel te laat en dus hoort Guidje nog maar twee liedjes. Een Nederlandstalig ding met een duistere tekst waar menig Nederlands artiest nog niet van zou durven dromen (Marco Borsato, eat your heart out). Misschien dat ze de single De Bouwvakkers later in de set nog heeft gespeeld, ook die is van harte aan te bevelen.

Daarna was het tijd voor Luka Bloom. Althans, dat was de bedoeling. Guidje en spap waren dus nog even bij Roosbeef geweest, smam en haar collega waren na Mary Gauthier op een zo goed mogelijke plek gaan zitten (stelletje groupies). Maar het duurde wel even voordat Luka Bloom kwam. En het duurde maar. En het duurde nog langer. En de pauzemuziek stopte, en begon dan weer, kortom, iedereen was in blijde verwachting, totdat Bloom ineens het podium op kwam lopen. Boos, omdat ie zolang moest wachten en maar niet aangekondigd werd. Of was het gespeeld? Maar Luka Bloom is nooit lang boos, daarvoor is hij veel te aardig. En beginnen met een liedje tegen de oorlog in Irak spreekt wat dat betreft boekdelen. Hij is vanavond sowieso in een geëngageerde bui, want hij verhaalt ook nog over de hongersnood in Ierland van 1847 en van de recente vooruitgang in het Noord-Ierse vredesproces. Verder vooral veel nieuwer werk, van Riverside en The Acoustic Motorbike (naar aanleiding van die laatste stond ie zelfs ooit es op Pinkpop) wordt nauwelijks werk gespeeld; jammer want het zijn nog steeds z'n twee sterkste platen. Sympathieke man ('ik heb nog twee weken gefitnesst omdat ik dacht dat ik hier vanavond naakt moest spelen en nu hoeft het ineens niet!')en ook al zag Guidje 'm al vier of vijf keer eerder, het blijft genieten.

Maar blijft de vraag: waar waren de aankondiger en de programmeur aan het einde van de avond ineens heen?

Jaloezie kent Guidje eigenlijk niet echt. Maar als hij dan hier en hier leest hoe mrmiddel binnenkort z'n eigen programma op Kink FM gaat krijgen, dan denkt Guidje toch wel eventjes 'damn! Dat wil ik ook!'

Het zijn drukke dagen voor Guidje. Afgelopen woensdag reisde hij naar Middelburg om aldaar bij het graf van graaf Willem II (13de eeuw) met een historicus te praten. Dat is voor z'n afstudeerdocu maar ach, je raakt zo es aan de praat met die man en die bleek ook een groot muziekliefhebber te zijn. Althans, een boek geschreven over popmuziek in Nederland in de jaren zestig (Nederpophelden) en bezig met een boek over de Zeeuwse psychedelica groep Dragonfly. Of Guidje die kende? Neej, dat niet, maar hij was wel gefascineerd door het verhaal: enkele singles opgenomen (een enkele werd een bescheiden Top 40 hit in 1968), maar de opnames voor de eerste LP zijn nooit uitgebracht. En juist díe opnames zijn tegenwoordig 'de meest obscure en gezochte.' Althans, volgens het Popinstituut. Maar goed, toen schoot het ineens door Guidje's hoofd dat het dit jaar veertig jaar ná The Piper At The Gates Of Dawn is: het debuut van Pink Floyd, maar nog meer algemeen beschouwd als het hoogtepunt van de psychedelica én het meesterwerk van gestoorde gladiool (en vorig jaar heengegane) Syd Barrett (gezien de bescheiden wijze waarop ze bij Pink Floyd met hun oeuvre omgaan valt er dit jaar niet zoiets te verwachten als een '40th Anniversary Edition', gelukkig). Daar moest maar es een feature over geschreven woorden op KindaMuzik.

Er werd enthousiast gereageerd en of Guidje even mee wilde brainstormen over ideeën rond dat legendarische debuutalbum? Ja, dat wilde hij wel. Goed, er zijn zat goeie (en vrijwel vergeten) psychedelica singles uit de sixties (My White Bicycle van Tomorrow!) en daar kan je ook wel weer een artikel over pennen, maar zo brainstormend realiseerde hij zich ineens weer dat 1967 wel hét jaar uit de popmuziek moet zijn geweest. Het was niet alleen het jaar van The Piper At The Gates Of Dawn, maar óók het jaar van Sergent Pepper's Lonely Hearts Club Band. Van The Velvet Underground & Nico (ja, die met de bananenhoes). Van Disraeli Gears van Cream. Van Surrealistic Pillow van Jefferson Airplane. De Rolling Stones' Their Satanic Majesties Request. En - last but not least - Are You Experienced? van Jimi Hendrix. (Die verstokte hippies roepen altijd om het hardst dat er in de jaren zestig tenminste élke week een klassieke LP verscheen. Guidje doet dat het liefst af als gedateerd geblaat van types die nog in de sixties leven, maar verdomd, ze lijken nog gelijk te hebben ook.)

Afgelopen vrijdag presenteerde Guidje weer es 10 PM FM (en deed ie ook es techniek en verrek, dat ging nog best lekker) en draaide hij als eerbetoon aan Syd Barrett én om het veertigjarig bestaan (hoewel, bestaat er nog íets van die groep?) van Pink Floyd te vieren, hun debuutsingle Arnold Layne. En realiseerde hij zich dat het vrij bizar is dat er dit jaar nog helemaal geen aandacht is geweest voor deze muzikale mijlpaal. Niks geen documentaires, geen radio of televisieprogramma's of journaalitems (Marga van Praag die es een interessánt item maakt?) die aan dit onderwerp gewijd zijn. En da's jammer. Zit Guidje gisteravond laat nog op de BBC te kijken en komt ie daar plots terecht in de eerste aflevering van Seven Ages Of Rock.

Of die serie is opgezet omdat het anno 2007 veertig jaar ná 1967 is (goh), weet Guidje ook niet, maar dat het een gave eerste aflevering was wél. Interviews met Keith Richards, Eric Clapton, Eric Burdon, Ginger Baker, etc. en beelden van alle legendarische optredens uit die tijd: Monterrey, Isle Of Wight en Woodstock. Veel aandacht voor Jimi Hendrix: Hendrix die The Star Spangled Banner speelt. Die Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band speelt. Die Hey Joe speelt. In mindere mate aandacht voor Bob Dylan en helemaal geen aandacht voor Pink Floyd, maar dat komt volgende week, zo leerde de aankondiging voor volgende week, vlak na afloop. Op de website staat een mooie waslijst van artiesten die de komende weken nog voorbij gaan komen: Roxy Music, The Sex Pistols, Radiohead, Coldplay, The Smiths, Arctic Monkeys, The Clash, The Ramones, The Pixies, The White Stripes en ga zo maar door. Komende zaterdag is de tweede aflevering, ergens rond 21 of 22 uur 's avonds. Die gaat Guidje missen, maar de dag erop is iets na twaalven de herhaling op BBC 2. Aangezien er in Nederland notoir weinig naar de BBC wordt gekeken, doet hij hier maar eventjes een oproep: gaat dat zien.

Vanavond valt Guidje weer een keertje in bij 10 PM FM. Voor eenieder die mee wil luisteren (bijvoorbeeld via de website van Radio E-FM), dan is hier alvast de voorpret met de playlist. Uiteraard, zoals altijd, zwaar onder voorbehoud. En oja, de uitzending staat onder de deskundige leiding van Gilles, maar ook Guidje gaat vanavond es leren technieken. Met andere woorden; het kan zo hier en daar een beetje misgaan.

1ste uur
Smiths – Panic
Fixkes – Vraagetaan
Artefact – Zeeladeeda
Pink Floyd – Arnold Layne
The White Stripes – I Just Don’t Know What To Do With Myself
Calexico – Quattro (World Drifts In)
Kemphanen – Eindhoven De Gekste
Stuurbaard Bakkebaard – Wer Bisto
Arcade Fire – Intervention
Phantoms – I’ll Go Crazy
The View – Same Jeans
Coldplay – Yellow
Foam – All Star
Tokio Hotel - Monsoon
Theo Maassen – Doodsbedreiging

2de uur
Peter Koelewijn – Je Wordt Ouder Pappa
Belle & Sebastian – Another Sunny Day
Daryll-Ann – Tools R Us
Beef – Late Night Sessions
Paul Weller – You Do Something To Me
Bright Eyes – Four Winds
Candybar Planet – Five
Knapperend Kampvuur: Arctic Monkeys – Temptation Greets You Like Your Naughty Friend
Emotional Elvis – Welcome To The Party
No Blues – Ya Dunya
VanVelzen - Deep
The Fratellis – Flathead
SnOwball – City Of Light
Eva de Roovere – Fantastig Toch
Wir Sind Helden – Wenn Es Passiert

Nog één keer de Balkanellende van afgelopen week. Aangezien Guidje constant de bewering hoorde dat de West-Europese landen óók massaal op Oost-Europese inzendingen stemden, heeft hij maar es eventjes de uitslag van de halve finale erbij gepakt en enkel de punten die de landen Andorra, België, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Ierland, Israël, Malta, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, IJsland, Zweden en Zwitserland hebben gegeven, bijelkaar opgeteld. Goed, waarom Guidje Malta (nauwe banden met het Verenigd Koninkrijk) tot West-Europa en Griekenland (vanwege het grensgebied met Albanië, Macedonië, Bulgarije en Turkije) en Cyprus (Griekse invloedssfeer) tot Oost-Europa rekent, is discutabel, maar het zal weinig verschil maken. Toch is er wel degelijk een andere uitslag te zien. Goed; de Top 3 was ongeveer hetzelfde gebleven (maar dat is ook niet zo gek bij zo'n 'universele' ballad als die van Servië, een bluesy (westers) liedje van Hongarije en de vriendschappelijke stemmen van de Turken in West-Europa. Maar daaronder zijn toch grote verschillen waarneembaar.

Halve finale uitslag, enkel de punten van de West-Europese landen tellend (positie in officiële halve finale uitslag staat er tussen haakjes achter):

1. Servië, 127 punten (1)
2. Turkije, 122 punten (3)
3. Hongarije, 117 punten (2)
4. Letland, 89 punten (5)
5. Bulgarije, 52 punten (6)
6. Portugal, 52 punten (11)
7. Slovenië, 48 punten (7)
8. IJsland, 46 punten (13)
9. Denemarken, 42 punten (19)
10. Andorra, 39 punten (12)

11. Polen, 39 punten (14)
12. Wit-Rusland, 37 punten (4)
13. Noorwegen, 35 punten (18)
14. Nederland, 33 punten (21)
15. Cyprus, 27 punten (15)
16. Zwitserland, 27 punten (20)
17. Georgië, 25 punten (8)
18. Moldavië, 23 punten (10)
19. Macedonië, 16 punten (9)
20. Kroatië, 14 punten (16)

21. Albanië, 12 punten (17)
22. Estland, 9 punten (22)
23. Israël, 7 punten (24)
24. Oostenrijk, 4 punten (27)
25. Malta, 2 punten (25)
25. België, 2 punten (26)
27. Montenegro, 0 punten (23)
27. Tsjechië, 0 punten (28)

Er waren nu vier (!) West-Europese landen naar de uiteindelijke finale doorgegaan en bovendien waren de verschillen veel kleiner geweest (dat Andorra tiende is geworden ligt aan het feit dat het van meer landen 12 punten heeft gekregen dan Polen). Opvallend is verder dat Oost-Europese landen die met een 'westers' klinkend lied mee hebben gedaan, laag zijn geëindigd (zie Estland) en dat Letland relatief meer punten uit het westen dan het oosten heeft gekregen (ook westers klinkend lied). Volgens Guidje waren die westers klinkende liedjes en de inzendingen van 'West-Europa' écht geen slechte liedjes, wat desondanks nu door Cornald Maas en consorten wordt beweerd.

Wie trouwens de officiële uitslag van de halve finale wil zien, moet maar eventjes hier kijken.