http://www.guidje.nl/blog/index.php Copyright 2010, Guidje Guidje nl-NL SPHPBLOG 0.4.6.1 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100906-222724

Goed zicht vanaf de publiekstribune.

Vandaag was Guidje in de Bijlmer voor een opnamedag voor twee afleveringen van Een Tegen 100. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd (nouja, hij wil wel alvast kwijt dat ie niet naar Caroline Tensen heeft gestaan), maar het viel vies tegen. De eerste aflevering (uitzenddatum: 19 september, Guidje zit achter nr. 28) was zelfs ronduit hopeloos. Als speler in het publiek speel je álle vragen mee, ook als je bent afgevallen (wie over de hele dag de meeste vragen goed heeft, wint een extra prijs). Dus toen aan het begin van de uitzending werd begonnen met Een Tegen 100, en er nog een paar spelers over waren van de week ervoor, deed Guidje braaf mee met de eerste, lekker moeilijke vragen: allemaal goed. Een prettig begin. Toen ie vervolgens écht meedeed, ging ie meteen met de eerste de beste vraag (ja mensen, heel stom, maar hij was zich van geen kwaad bewust) compleet de fout in. Het werd heel die aflevering ook niet veel beter. Maar gelukkig: je doet als speler sowieso twee uitzendingen mee, dus na een pauze waarbij ie even kon bijpraten met z'n introducé Stefan (die achter de schermen lekker veel gave foto's heeft gemaakt) en wat andere kandidaten (opnamedagen zijn altijd erg gezellig) was er de tweede aflevering (uitzenddatum: 26 september, Guidje zit achter nr. 20) en die ging een heel stuk beter. In heel die uitzending maakte hij één foutje en dat kon geen kwaad; het belangrijkste bij die tweede aflevering is dat je als speler aan het einde van het programma nog over bent, want dan mag je 'door' naar de volgende opnamedag. Zeker na de desastreus verlopen eerste uitzending viel 'm dat alleszins mee, sterker nog, hij was erg trots op zichzelf. Guidje zal niets verraden, maar vooral die uitzending van 26 september is ronduit spectaculair. Aanrader.



De foto's zijn wat mysterieus; hij wil niets verraden over de afloop van het programma.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100906-222724 Guidje Mon, 06 Sep 2010 20:27:24 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=09&entry=entry100906-222724 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100905-194933

Goed zoeken. Ergens op deze foto is dé breuklijn zichtbaar.

Het rommelt momenteel nogal een beetje in en rond Christchurch in Nieuw-Zeeland; de ene na de andere naschok na de toch al niet misselijke aardbeving van 7,1 op de schaal van Richter van enkele dagen geleden. Nog een wonder dat er geen doden zijn gevallen, zoals in 1931, toen de stad Napier volledig door een aardbeving werd verwoest. Nu trilt en rommelt het in Aotearoa aan de lopende band, zoals op deze site mooi te zien is. Geen wonder als je bedenkt dat er een breuklijn dwars over het Zuidereiland loopt, grofweg vanuit de zuidwestpunt (Fiordland) naar de oostkant, zo'n slordige honderd kilometer ten noorden van Christchurch. Pin 'm er niet op vast, maar hij meent dat 'm tijdens de cruise in Doubtful Sound is verteld dat de breuklijn tussen de Australische en de Pacifische plaat zichtbaar is op deze foto; het zou die lijn lichtgekleurde rotsen bij de linkertop op de foto zijn. Voor wat het waard is. Overigens werd datzelfde Fiordland in 2008 nog getroffen door een aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter maar in die streken woont geen hond (wel een stel pinguins). Het is trouwens wel fascinerend; zo is het stil (nouja, relatief dan) en zo begint het ineens te trillen en te schudden om vervolgens dagenlang naschokken te hebben.

Kom daar in Nederland es om; die ene aardbeving van april 1993, toen het epicentrum ergens bij Roermond lag. Daar werd Guidje nauwelijks wakker van, al was het toch nog een schok van zo'n 5,0 op de schaal van Richter. Schijnt hier in Nederland één keer in de honderd jaar voor te komen. Kan ie toch rustig gaan slapen.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100905-194933 Guidje Sun, 05 Sep 2010 17:49:33 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=09&entry=entry100905-194933 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100904-120707

Josh Ritter – So Runs The World Away

Het tragische is dat de uit Idaho afkomstige Josh Ritter met het uit 2006 stammende The Animal Years zijn magnum opus al heeft gemaakt. Als de Arctic Monkeys dat jaar niet met een allesverzengende hype waren gedebuteerd, was Ritters album met afstand eerste geworden in Guidje's eindlijstje van dat jaar. The Animal Years heeft iets wat zoveel artiesten proberen te creëren, maar wat tegelijkertijd zo weinig artiesten ook echt lúkt: sfeer. Ritter had het momentum daar, maar met de zeker niet slechte opvolger The Historical Conquests Of Josh Ritter wist hij de doorbraak naar het grote publiek niet te maken (al is Ritter in Ierland een megaster). Die doorbraak zal hij met So Runs The World Away (de titel komt uit Hamlet) ook niet maken. Het is goed, maar tegelijkertijd springt het album alle kanten op: dan heel rustig, dan een stuk sneller, nummers worden vrij ruw afgekapt en de overgangen tussen de songs zijn soms ronduit lelijk. Je zou toch denken dat Ritter het type artiest is die over zoiets nadenkt. Nu schijnt de totstandkoming van het album moeilijk te zijn geweest; Ritter wilde niet in herhaling vallen, wilde zijn vak 'herontdekken' en 'zichzelf opnieuw uitvinden.' Dan weet je het wel. Die 'heruitvinding' heeft een hoop verhalende liedjes opgeleverd. Echte hoogtepunten binnen het oeuvre zitten daar vooralsnog niet bij, al is Ritter een goede verteller. Geen wonder dat volgend jaar z'n eerste roman uit komt. Hopelijk is ie daar toch iets beter op dreef.



Scissor Sisters – Night Work

Night Work was een zware bevalling, dat blijkt al uit het feit dat het vier jaar heeft geduurd voordat de groep van zanger Jake Shears met een opvolger van het succesvolle Ta-Dah op de proppen wist te komen. Sterker nog, de groep heeft in de tussentijd een volledig album geschrapt wegens 'te slecht.' Reden voor de groep om daarna meteen producer Stuart Price te bellen voor zijn hulp. Price hielp al eerder The Killers uit de brand, wat de verklaring zal zijn dat eerste single Fire With Fire 'some musical DNA shares with The Killers-song Human' (zoals ze dat in de Britse muziekpers zo mooi kunnen verwoorden). Het was Guidje ook al opgevallen. Voor de rest is het disco voor en na dat de klok slaat. En dan vooral veel campy, gay en sleazy disco waarbij de verschillen tussen de tracks onderling subtiel zijn; in Harder You Get zijn stevig rockende gitaren te horen, Whole New Way is hevig geïnspireerd door de Bee Gees, Skin This Cat is heel erg eighties en Something Like This is lekker rudimentair. Wat verwarrend werkt, is dat songtitels aan elkaar lijken te refereren: zo staan er op Night Work een Whole New Way en een Any Which Way, een Night Work én een Night Life én een Skin This Cat en een Skin Tight. Lastig. Over het geheel is Night Work wel een erg vermakelijk album, als je tenminste tegen alle veel te nadrukkelijke en dubbelzinnige zogenaamde 'o la la' teksten kunt, maar potentiële hits ontbreken.



Surfer Blood – Astro Coast

2010 Lijkt zowaar het jaar te worden van de zomerse en zonnige westcoastpop. Eerder dit jaar was er al die ontzettend leuke plaat Fight Softly van The Ruby Suns en recent is er nieuw werk van jonge Amerikaanse groepen als Wavves, Best Coast en Surfer Blood uitgekomen. Vooral Surfer Blood is een aanrader. Dit uit Florida afkomstige viertal maakt meer surfpop, maar die is van oudsher verwant aan de westcoastpop zoals ze die in Californië goed weten te maken. Vorig jaar was er al de single Swim die juichende recensies opleverde. Die single staat bol van de reverb op de gitaar en een heel erg nadrukkelijke galm op de zang en is daarmee de perfecte soundtrack voor de zomer (ook al is de tekst ruk). Op Astro Coast meer van dat moois, al is de muziek iets te eenvormig om tien liedjes lang te kunnen boeien. Uitschieters zijn er zeker, zoals Twin Peaks, Harmonix, Floating Vibes en Fast Jabroni. En – zoals de echte surfdudes (Dick Dale) uit de jaren vijftig en zestig al deden – er staat ook een instrumentaal nummer (Neighbour Riffs) op. Zoals bij zoveel albums zakt de boel in de tweede helft van de cd een beetje in, maar goed blijft het zeker. Nogmaals: een leuke, zonnige plaat met een stoere hoes (je weet met zo'n hoesfoto meteen waar je aan toe bent: (bescheiden) herrie), maar de ultieme zomerplaat van 2010 heeft Surfer Blood niet gemaakt; die titel gaat toch naar The Ruby Suns.



Annemarieke Coenders & Wim Sebo – Go

Dit is een ontdekking die Guidje dit jaar op Folkwoods deed. Nouja, hij had voor het programmaboekje al een interview gedaan met Annemarieke Coenders, dus hij wist wel een beetje wat ie kon verwachten: Coenders die zingt en gitaar speelt en Sebo die daar drumpartijen en soundscapes aan toevoegt. Een bij voorbaat bijzondere combinatie, al was het maar omdat Coenders vijftien jaar lang één helft van het vermaarde folkduo Ygdrassil vormde en Sebo juist afkomstig is uit de avant-gardistische rockscene. Zij nam de liedjes op, stuurde ze vervolgens naar Sebo die ging kijken of hij er nog wat leuke effecten aan toe kon voegen met z'n elektronische drumkit. Live kwam die samenwerking niet helemaal goed uit de verf, maar op cd komen die twee werelden perfect samen. Dat komt allereerst doordat de vijftien liedjes van Coenders zonder uitzondering sterk zijn; het zijn mooi klein gehouden songs die vaak niet langer dan drie minuten duren en waar Sebo een spannende, diepere laag aan heeft toegevoegd. Dat gebeurt op heel subtiele wijze, zodat het nooit irritant of overdreven kunstzinnig wordt. Hoogtepunten zijn het titelnummer, I'm A Whale, No Friend Of Mine, Do Not Keep en het afsluitende November Remains. En er zijn mooie gastbijdragen van bijvoorbeeld Sido Martens, die elektrisch gitaar speelt. Maar in de beperking herkent men de meester; in het op Folkwoods als toegift gespeelde Sandman hoor je alleen Coenders met haar gitaar. Een prachtig kaal liedje.



Best Coast – Crazy For You

Jaren geleden hoorde Guidje es een song van The Baptist Generals. Het was verschrikkelijk slecht opgenomen, piepte en kraakte aan alle kanten, maar was wel geweldig. Dit was nu lo-fi. Leuk, dat lo-fi, maar het nut ontgaat Guidje – die nu eenmaal de voorkeur geeft aan mooi geproduceerde platen – een beetje. Ook dit debuut van het Californische trio Best Coast is lo-fi, maar vergeleken met The Baptist Generals is dit een overgeproduceerde, gladde plaat. Alles aan Crazy For You ademt zon uit: de gele hoes, met palmbomen en een ondergaande zon en in de letters van de bandnaam is de landkaart van Californië afgebeeld (en ja, ook het poesje (ze heet Snacks) is erg lief (Guidje was meteen verliefd)), songs hebben titels als Summer Mood, Honey, Happy en Boyfriend. Vrolijkheid troef dus op een album dat nogal blikkerig klinkt (het blijft toch lo-fi), maar dankzij de vrolijke meisjesstem van zangeres Bethany Cosentino erg optimistisch weet te stemmen. Crazy For You is de meest aanstekelijk vrolijke plaat die dit jaar uitkomt en dat is ook een beetje de makke; het is wel wat eenvormig allemaal. Op de MySpace van de groep staan trouwens clips van de Everly Brothers, de Beach Boys en Fleetwood Mac, dus dan weet je wel waar in het muzikale spectrum Best Coast zich bevindt. Maar eerlijk is eerlijk, een band die een cd met twaalf liedjes en een speelduur van amper 28 minuten uitbrengt: hoe cool is dat?]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100904-120707 Guidje Sat, 04 Sep 2010 10:07:07 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=09&entry=entry100904-120707 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100903-213240 tweets uit. Nu geeft ie een persconferentie die een half uur duurt maar Guidje heeft in al die tijd alleen maar het volgende gehoord: het is de schuld van de dissidenten, het is de schuld van de dissidenten, het is de schuld van de dissidenten, het is de schuld van de dissidenten, het is de schuld van de dissidenten, het is de schuld van de dissidenten, het is de schuld van de dissidenten, ik neem (mijn mede-Limburger) Maxime Verhagen niets kwalijk, de PVV valt al helemaal niets te verwijten en o ja, het is dus de schuld van de dissidenten. Werkelijk élke vraag werd met die riedel beantwoord. Er zijn mensen die dat knap vinden, Guidje vindt het vooral dom. Zeker die journalist die aan het einde van de persconferentie nog als vraag stelde 'wat vindt u van Ab Klink?' Als Guidje daar had gestaan, had ie gevraagd of het Wilders niet goed uit kwam ermee te kappen, nu dankzij de brief van Klink de hele strategie van Wilders voor de komende kabinetsperiode was uitgelekt. En dat het ondemocratisch en tegen de Grondwet is om van Tweede Kamerleden te verwachten dat ze een contract tekenen waarin ze verklaren hun zetel op te geven als ze het niet eens zijn met het regeerakkoord. Tja, dat soort praktijken zijn bij Wilders - gezien het stemveegedrag van de PVV-fractie - heel normaal. ]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100903-213240 Guidje Fri, 03 Sep 2010 19:32:40 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=09&entry=entry100903-213240 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100901-214540 De Brief van Ab Klink staat op de site van de NOS. Uitgelekt, zoals dat in journalistiek jargon heet. Yeah right, als er in Nederland twee plekken zijn waar ze continu behoefte aan een TenaLady XL hebben, dan zijn het wel Den Haag en Hilversum. Het zou Guidje niet verbazen als Klink zelf (of anders één van die twee (of drie, daarover verschillen de meningen) dissidenten) de brief uit heeft laten lekken. De blik van Maxime Verhagen toen ie hoorde van het uitlekken van De Brief was kostelijk. De Smerige Gluiperige Rat (want zo noemt Guidje Verhagen toch liever) probeerde nog steeds de schijn op te houden dat er niks aan de hand was, maar hij moet woest zijn geweest. Dat kan Guidje wel begrijpen, want het is een fascinerend stukje leeswerk. Spannend. Er zit de nodige suspense in en je krijgt een goed beeld van de malversaties en intimidaties binnen de CDA fractie. Met een aantal leuke passages erin. Zoals het voorstel om bij het CDA congres, als er steun moet worden gevonden voor het regeerakkoord, niet het volledige beeld te schetsen om het akkoord er maar doorheen te drukken bij de achterban om dan pas op maandag 'voluit te gaan.' Dus zo bestuur je een land? Eerst je plannen erdoor rammen en pas achteraf verantwoording afleggen? Guidje had al zo'n vermoeden; zo wilde Verhagen heel graag voor 11 september een akkoord sluiten en een congres houden om het regeerakkoord er bij de achterban doorheen te krijgen. Mocht Wilders zich dan misdragen in New York (wat ie gaat doen), dan hoefden ze zich daar in elk geval niks meer van aan te trekken.

Maar hoe had Verhagen dat dan in gedachten? Die samenwerking? Wilders die te pas en te onpas loopt te zeiken dat het kabinet 'een stelletje lafbekken' is en de voorzitter van het CDA 'een zeurpiet.' Om even over die 'zeurpiet' te beginnen, als Henk Bleker écht een kerel was geweest, had ie meteen toen ie dat verwijt kreeg, gezegd dat de onderhandelingen subiet moesten worden stopgezet. Jij vindt de voorzitter van het CDA een zeurpiet? Jij vindt dat de mores zoals een land bestuurd dient te worden? Prima, dan staken wij nu de onderhandelingen totdat jij je weer gedraagt. Het lijkt Guidje sowieso wat idioot om een land te gaan besturen met een politicus/volksmenner/rechts-radicaal die de afgelopen kabinetsperiode(s) bij elk wissewasje roept dat er 'nieuwe verkiezingen moeten komen.' En dan ben je van de politieke steun van zo'n Gestoorde Gladiool afhankelijk? Hoe hadden ze bij het CDA gedacht dat het in de praktijk zou gaan werken? Want Wilders zou gewoon de peilingen afwachten en op het moment dat die hem gunstig gezind zouden zijn, meteen de stekker eruit trekken. Want als de politieke koers 'm niet bevalt, zet ie een grote bek op en CDA en VVD zouden wel inbinden, bang dat het kabinet zou vallen en nog banger voor de electorale gevolgen. Iedereen met ook maar een beetje politiek gevoel in z'n donder kon weten dat het daarop uit zou draaien.

Blijkbaar is de regeringsgeilheid van Verhagen (de Olympische gedachte 'meedoen is belangrijker dan winnen' indachtig) groter dan zijn politieke inzicht. Wat dat betreft heeft Guidje veel sympathie voor Ab Klink. In elk geval heeft ie veel politiek inzicht, getuige de volgende passage, als het gaat over Wilders' voornemen om bij de presentatie van de kabinetsplannen een 'eigen' presentatie te gaan houden waarin ie korte metten zou gaan maken het pas gesloten regeerakkoord:

Hij (Wilders, G) raadde de collega's aan om op dat moment maar een andere kant op te kijken en voorspelde dat de hoofden van de coalitiepartners rood zouden kleuren. Een samenbindende visie zou echt niemand hoeven te verwachten.

Hij realiseerde zich dat dit een raar beeld zou opleveren, met stevige koppen in de vrijdag en zaterdagkranten. Een betoog zoals van de PVV mag worden verwacht, zou er volgen. Daarvan moest iedereen zich maar bewust zijn. Zijn verhaal zou hij met net zoveel passie brengen als de andere partijen van de politieke samenwerking (VVD en CDA). Voluit zou hij gaan. Op zijn eigen manier. Op zijn PVV's. Voluit op het orgel. De bekende retoriek, zoals weergegeven in het verkiezingsprogramma, zal ons niet bespaard blijven, integendeel. De opmars van de PVV is dankzij het akkoord begonnen. De de-islamisering is aangebroken: hier en nu. Zoiets zal het worden, neem ik aan.

Opnieuw een fascinerend kijkje in de gedachtegang van 's lands meest gestoorde politicus sinds euh... Winny de Jong? Hans Janmaat? Boer Koekoek? Anton Mussert? Hadjememaar? Wilders die zichzelf ziet als de Grote Messias die het land gaat bevrijden van de aanstaande islamitische machtsovername? Zoiets? Natuurlijk, van een man die zich opwerpt als de grote vriend van een land dat zich keer op keer toelegt op het toepassen van staatsterreur en waar moordenaars vrij rond kunnen lopen, kan je alles verwachten, maar iedereen met een beetje gevoel in z'n donder zou zich toch moeten realiseren dat je met zo'n volslagen imbeciel niet dient te gaan regeren. En zeker niet op zo'n onmogelijke, wankele machtsbasis. Maar nee, de onderhandelingen moeten van Verhagen koste wat het kost doorgaan, dissident gedrag wordt niet getolereerd. Iedereen die kritisch is (Jan Schinkelshoek heeft toch een nieuw baantje, eminentie als Piet de Jong en Ruud Lubbers moeten zich er niet mee bemoeien, Sytze Faber krijgt dreigmails vanuit de bible belt (!)) wordt op een onbeschofte manier aan de kant geschoven. Hoe ziet Verhagen (en met hem die zeventien (of achttien) makke lammetjes die hem volgen) dat eigenlijk? Fatsoen moet je doen, maar als je het niet met ons eens bent, dan serveren we je op een smerige manier af? Meedoen, maar alleen als je onze mening deelt? Wij zijn een nette partij, maar we regeren wel met extreem-rechts?

Een fatsoenlijke partij heeft helemaal niets in een coalitie met de PVV te zoeken. Als het CDA dat écht zo graag wil, zegt dat genoeg over de rechts-radicale en conservatieve ideologie van de eigen partij. En haar achterban.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100901-214540 Guidje Wed, 01 Sep 2010 19:45:40 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=09&entry=entry100901-214540 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100901-194217

Plaats van handeling van de eerste aflevering van een nieuw seizoen Herrie In De Keuken.

Kreeg Guidje zondagmiddag ineens een mailtje van de landelijke pubquizorganisatie van Spacejunk. Of er misschien teams bereid zouden zijn om dinsdagavond een keertje mee te spelen bij een pub in Leiden, vanwege televisie-opnames. Wat voor opnames het betrof, werd nogal vaag gehouden, maar het was van Endemol. Z'n teamgenoten waren meteen enthousiast en dus ging D-Generation, met aanvulling van wat invalspelers, gistermiddag naar Leiden. De opnames bleken niet voor De Nieuwe Grote TV-Quiz te zijn (jammer), maar voor het nieuwe seizoen Herrie In De Keuken van Herman Den Blijker (eerste aflevering ergens begin november). Het idee was dat in deze Leidse pub een nieuw 'concept' zou worden ontwikkeld: op het Engelse pubfood geïnspireerd eten, maar dan netter, beter en met verse producten, gecombineerd met entertainment in de vorm van een pubquiz. Het leuke was dus: het eten was gratis, er liep een camerateam rond en er was ook een BN'er aanwezig: Herman Den Blijker. Diverse quizteams werd de mening gevraagd naar het eten en het idee achter het concept en kregen een camera met microfoon onder de neus geduwd (Guidje gelukkig niet). De quiz begon door al die tv perikelen een uur te laat en liep ook nog eens grandioos uit (dus was pas om 23.00 uur in plaats van 21.00 uur afgelopen) en D-Generation werd ook nog es tweede (waar de eerste prijs een set kookboeken van Herman Den Blijker was), maar goed, ze hebben gratis gegeten en drie van de vijf teamleden zijn ook nog eens met de topkok op de foto geweest. Maar die foto's houdt ie maar achterwege.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100901-194217 Guidje Wed, 01 Sep 2010 17:42:17 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=09&entry=entry100901-194217 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100828-220510
Een paar jaar later werd het programmaformat van AVRO Nachtdienst rigoureus de nek omgedraaid. De Hoge Heren in Hilversum gooiden format helemaal om en Guidje weet niet eens meer waar ze het precies naartoe hebben veranderd, maar veel was het niet; hij heeft geen enkele keer meer geluisterd. Chatten deed ie toen toch al niet meer. Vannacht wordt het programma definitief beëindigd. Dat is jammer, want Guidje denkt dat er weinig leukere, of meer legendarische nachtradioprogramma's denkbaar zijn. Op dit web-log heeft Het Meisje van de Slijterij (één van de vele chatters die Guidje heeft leren kennen) wat oude radiofragmenten verzameld. Daar zit wat schokkend materiaal bij, zoals die keer dat Guidje met Vespasian, vruike en MartijnH een keer een uitzending bijwoonde. Nogal bleu zat ie daar ineens in een stoere radiostudio in het AKN Gebouw (hij zou er later nog vaak komen) achter de microfoon, nu leest ie dat het in 2004 moet zijn geweest. Er zit nog een leuke anekdote aan dat verhaal vast. Guidje en Vespasian (uut Grunn) kenden elkaar al langer van de chat en op het kanaal hadden ze inmiddels de gimmick ontwikkeld dat ze een stel waren dat erg verliefd op elkaar was. Eenmaal in de studio bleek dat andere chatters dachten dat ze ook écht een relatie hadden, wat voor hun twee reden was om het een paar weken later op de chat met een knallende ruzie uit te maken (enkele chatters boden spontaan bemiddeling aan). Ja mensen, een erg leuke tijd - Guidje kan een boek vol schrijven met goede anekdotes.

Er is nog een ander, eigenlijk veel leuker radiofragment. Dat is van die keer dat Guidje een vraag had over grunten. Indertijd is het opgenomen door een medechatter (Guidje is echt niet zo mediageil dat ie z'n eigen radio-optredens opneemt, al zullen andere chatters daar indertijd vermoedelijk anders over hebben gedacht (overigens, er waren luisteraars die voordat ze begonnen aan hun gesprekje eerst vroegen 'ben ik op de radio?' en je vervolgens duidelijk hoorde dat er een taperecorder werd aangezet)) en 'm toegestuurd met de mededeling 'het stoort wel een beetje.' Ja, een beetje heel erg (het Meisje van de Slijterij weigert het daarom op de site te plaatsen). Guidje was in de vaste veronderstelling dat het stukje allang verloren was gegaan in the mists of time, maar hij kwam het onlangs zowaar weer es tegen. Een erg melig fragment, met de legendarische, in november 2004 overleden Wim Rigter nog als presentator. Leuk, voor de archieven. Al stoort het wel een beetje.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100828-220510 Guidje Sat, 28 Aug 2010 20:05:10 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100828-220510 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100825-111507 Sporcle. Guidje had hier al meer van gehoord (ja, hij weet het, hij loopt achter), maar hij was nog nooit naar de site gesurft. Je weet hoe dat gaat: 'owja, dat doe ik nog wel een keertje' en vervolgens vergeet je het weer es. Maar een teamgenoot memoreerde 'm er vorige week weer aan en dus nam Guidje zonet een kijkje. En hij heeft meteen wat quizzen uitgeprobeerd. Dat ie alle Amerikaanse staten wist, is geen kunst. De puzzel naar aanleiding van BBC Big Read Top 100 was pittiger (41 antwoorden goed, al typte ie wel Matilda fout (met of zonder h, maar hij wist 'm wel degelijk), dus eigenlijk 42), de puzzel 'landen in de wereld met geen 'i' in de naam' ging dan wel weer beter (63 van de 76 landen goed, maar dat had nog beter gekund). En nu is ie verslaafd.

Leuk dus, maar het probleem is dat er bij Een Tegen 100 echt niet naar de Amerikaanse staten wordt gevraagd. Of naar landen zonder een 'i' in de naam. En Geography is dan nog een categorie die Guidje ligt; aan een puzzel in de categorie Science moet ie nog beginnen. Ai. Maar hij heeft nog twaalf dagen.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100825-111507 Guidje Wed, 25 Aug 2010 09:15:07 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100825-111507 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100822-131013

Geloof alle lyrische recensies niet. Zoals de bewering dat de nieuwe plaat van het Canadese Arcade Fire beter zou zijn dan Automatic For The People van R.E.M. (kan niet), of dat het beter zou zijn dan Radioheads OK Computer (is moeilijk). The Suburbs is een goed album, met een aantal heel sterke tracks, maar geen klassieker. Waarom het allereerst heel erg goed is, komt doordat het album begint met een openingssalvo van drie ijzersterke tracks. Écht goede albums (zoals Thirteen Tales From Urban Bohemia van de Dandy Warhols begint met het drieluik Godless, Mohammed en Nietzsche (ze waren in een filosofische bui) en Morrissey's Viva Hate opent met Alsatian Cousin, Little Man, What Now? en Everyday Is Like Sunday) hebben dat. The Suburbs begint met de titelsong, tevens eerste single, een vrij loom en voor Arcade Fire-begrippen niet eens zo pompeuze song, om op te volgen met Ready To Start (dat, als je goed luistert, een bewerking is van Keep The Car Running, de 'hit' van voorganger Neon Bible) en Modern Man. Daarna zakt het niveau wel enigszins (Rococo is nogal saai), maar er komen zo hier en daar nog wel een paar geweldige songs voorbij, waarbij het door Régine Chassagne gezongen Sprawl II (Mountains Beyond Mountains), met een heerlijk stuiterende synthesizer, een uitschieter is, temeer het na een drie minuten rustiek voortkabbelend Sprawl I (Flatland) komt en de symboliek van 'shopping malls' die 'like mountains beyond mountains' oprijzen weliswaar plat, maar wel beeldend is (zeker als je, zoals Guidje doet, altijd alles visualiseert). De afsluitende reprise van The Suburbs klinkt na al dat muzikale geweld van vijftien tracks koortsachtig ijlend.

Het voornaamste probleem met The Suburbs is dat het allemaal nogal gelijkmatig voortkabbelt, zeker in vergelijking met de bejubelde voorganger Neon Bible, dat een veel dynamischer album is. En dynamiek is erg belangrijk bij een album, zeker als je besluit daar zestien songs op te zetten. Zestien tracks ja. Waarvan de helft meer dan vier minuten duurt. Dat is veel te veel. De platenmaatschappij zal wel gedacht hebben 'krek, zestien tracks, we geven de kopers waar voor hun geld.' Maar ja, ze hadden er slimmer aan gedaan om er zes tracks af te gooien om die dan later als ep uit te brengen. Is ook commercieel. Nu moet Guidje weer heel uitgebreid de tijd gaan nemen voor deze cd en de liedjes in hapklare brokjes van vier, maximaal vijf tracks, tot zich nemen. Want het zal aan de tijdgeest liggen of misschien heeft ie gewoon de aandachtsspanne van een amoebe, maar ruim een uur lang naar één album luisteren lukt 'm nu eenmaal niet. En Dat Moet Wel. Van Win Butler (hij is de man achter de Arcade Fire). Reden voor hem om het album alleen als geheel via iTunes te koop aan te bieden (wat trouwens wel weer best commercieel is, want dan verkoop je ineens zestien tracks, waarbij je ook ineens van het mindere werk af bent. Al heeft Guidje zo'n vermoeden dat die tracks over een poosje, als de hype weer is gaan liggen, toch wel per stuk verkocht gaan worden. Maar dat is vast heel cynisch gedacht van 'm).

Want, en dat was Guidje nog bijna vergeten vermelden, The Suburbs is een conceptalbum. Over, tja de titel zegt het al, de suburbs. Dat is vrij uniek. Er zijn veel films gemaakt over de suburbs (Edward Scissorhands, American Beauty, Happiness), maar voor zover Guidje weet geen albums. En het lijkt erop alsof frontman Butler daarmee met een missie bezig is. Die is om elk nieuw album een Belangrijk Concept aan de orde te stellen. Op het debuut Funeral was dat nog de dood, op opvolger Neon Bible was dat het geloof en voor dit derde album is dat dus 'de buitenwijk' geworden (dat daarmee de onderwerpen wel steeds aardser, profaner zo u wilt worden, moeten we maar op de koop toe nemen). Hoewel, de buitenwijk an sich, het onderwerp lijkt een stukje breder genomen te worden, getuige alle melancholieke jeugdherinneringen die in de teksten voorbij komen. The Suburbs handelt bovenal ook over alle vrije tijd die je in jeugd verspilt aan het niks doen en het rondhangen en dat je daar rond je dertigste levensjaar met een mengeling van weemoed en afgrijzen op terugkijkt. Dat is een mooi gegeven en blijkbaar is het een uitgangspunt dat leeft bij de luisteraars, gezien de enthousiaste reacties en de megaverkoop (The Suburbs kwam op nr. 1 binnen in de Amerikaanse Billboard Hot 100). Toch heeft Guidje daar wat twijfels bij. Want ach, zo erg was het toch niet in je jeugd? Niksen en vervelen wordt ook wel gestimuleerd, omdat het creatief maakt. Butler is immers toch maar mooi een succesvolle eigen band begonnen.

Misschien problematischer is het om je als Nederlander te vereenzelvigen met het beeld van de typisch Noord-Amerikaanse suburbs. Al doet het daarmee wel meteen de vraag oproepen: wie maakt er hier eens een conceptalbum over de buitenwijken? Over de troosteloosheid van de vinexwijken, waar alle volgens Intratuin model ingerichte voortuinen er uniform uitzien, er elke avond liefst twee four wheel drives voor de deur staan, na 19.00 uur 's avonds de rolluiken naar beneden gaan en de gezinnetjes lekker voor de tv hangen om naar campingzenders als RTL4 of SBS6 te kijken? En waar papa onder het pseudoniem Bertje79 op internet lekker anoniem z'n gal spuit op sites als Geen Stijl en stand.nl (daarbij het liefst 'links' in het algemeen bekritiserend, al weet hij niet eens wat dat precies is) en hij samen met mama fijn extreem-rechts stemt, omdat hij vooral de rijkeluissubsidie (die ook wel hypotheekrenteaftrek wordt genoemd) in stand wil houden en wil voorkomen dat er mensen met een kleurtje of een enge godsdienst in de buurt komen wonen, want dan wordt z'n huis minder waard. Wie maakt er in Nederland een album over (film mag ook)? Spinvis maakte begin deze eeuw nog een album waarin de troosteloosheid van Nieuwegein werd bezongen, maar echt maatschappijkritisch was die cd niet te noemen, te meer het uiteindelijk toch op een heel verantwoorde VPRO-wijze werd gebracht.

Ideetje, iemand?]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100822-131013 Guidje Sun, 22 Aug 2010 11:10:13 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100822-131013 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100817-181259
Overigens is het nog niet helemaal zeker dat de opnames op 6 september doorgaan. Op vrijdag 3 september is er ook een opnamedag en als er aan het einde van die dag nog een hoop spelers over zijn, dan schuiven die door naar de volgende opnamedag. Wanneer Guidje dán aan de beurt is: geen idee.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100817-181259 Guidje Tue, 17 Aug 2010 16:12:59 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100817-181259 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100816-111807
Al staat alles momenteel door elkaar; zo staat op kanaal 1 op dit moment Disney Channel. En BBC 1 en 2 zitten respectievelijk op kanaal 13 en 14. Je kan niet alles hebben. En Ons Net Eindhoven kan barsten.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100816-111807 Guidje Mon, 16 Aug 2010 09:18:07 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100816-111807 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100815-204457

Op de groei gekocht.

Vandaag regende het vanaf 16.00 uur op Folkwoods en is het ook niet meer opgehouden (op het moment regent het er nog steeds). Foto's maken is er dus niet bij, ook al had ie z'n digitale camera wel meegenomen, maar Guidje had al meer dan voldoende wazige foto's in een te slecht verlichte tent. Het alternatief was een verregend festivalterrein. Niet dat het de pret mocht drukken; de sfeer was nog altijd opperbest. Muzikaal was zondag wel duidelijk de mindere dag, daar kan ook de winnaar van de Grote Prijs singer-songwriter, Eefje niks aan doen. Ze heeft erg goede liedjes, allemaal in de Nederlandse taal gezongen en het publiek is erg enthousiast. Ze krijgt zelfs na afloop een staande ovatie en móet een toegift doen, al is het maar om presentator Gerard van Maasakkers een plezier te doen. Ze doet dat dan ook en het is altijd weer aandoenlijk om de winnaar van de Grote Prijs op Folkwoods op te zien treden, omdat men daar meteen voor een tent met vijfhonderd tot duizend man staat, in plaats van het handjevol publiek wat (in het begin van de carrière) gebruikelijk is. Ook JW Roy & Band zijn erg goed, maar wie in het Eindhovense live circuit wel eens een concertje meepikt, heeft hem waarschijnlijk al meerdere malen op zien treden, dus een echte meerwaarde geeft z'n optreden niet aan het festival.

Daarna begon het te regenen. Toch nog later dan verwacht, maar het was wel sneu voor het Duitse An Erminig dat vrolijke Bretonse feestmuziek speelt. Tegen die tijd zat Guidje in de grote tent alweer bij te kletsen met een vaste schare vrienden en hadden ze in elk geval een goed plekje om de lokale helden van Tinkers, Drinkers, Dreamers te zien spelen. Ierse folk maar met de nodige americana invloeden. Leuk, maar ook hier geldt weer: wie een beetje in het lokale live circuit rondkijkt, kent de groep al. Na afloop hoorde Guidje nog het begin van het leuke Franse Zef dat voor een almaar drassiger terrein stond te spelen. Ook jammer. Guidje ging nog even een Folkwoods T-shirt kopen in de kleinst denkbare maat. Voor goede vriendin Ilse, vaste Folkwoodsganger, maar dit keer thuisgebleven omdat ze twee weken geleden is bevallen van een prachtige dochter, Lynn. Volgend jaar zijn ze ongetwijfeld allebei wel bij en om die keer in elk geval goed beslagen ten ijs te komen, heeft Guidje alvast een T-shirt aangeschaft. Nog veel te groot natuurlijk, maar dan kan ze de komende jaren wel even vooruit (want als Guidje de verhalen moet geloven, heeft Lynn in de buik al aangetoond te beschikken over danstalent).



Lynn kan nog jaren vooruit.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100815-204457 Guidje Sun, 15 Aug 2010 18:44:57 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100815-204457 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100815-114147

Een wel heel landerige sfeer bij Philip Masure, Helen Flaherty en Siard de Jong.

Goed, de zaterdag was de zonnige van de twee dagen van het Folkwoods weekend. Met alle gevolgen vandien voor de optredens die in een nogal landerige en lome sfeer plaatsvonden. Het Vlaamse Yevgueni wil dolgraag in Nederland doorbreken en omdat de doorbraak in België via Dranouter is gegaan, is de hoop die doorbraak in Nederland te bewerkstelligen via Folkwoods. Dat Folkwoods vijf mater kleiner (en veel alternatiever) is dan Dranouter, vergeten we maar gemakshalve. Yevgueni verdient die doorbraak overigens wel. Muzikaal en tekstueel zit het stukken beter in elkaar dan de gemiddelde Nederlandstalige popgroep die wel veel airplay krijgt op 3FM of Radio 2. Guidje heeft maar een cd'tje gekocht; kan ie de groep een beetje gaan pluggen. Van Annemarieke Coenders & Wim Sebo had Guidje vooaf hooggespannen verwachtingen. Het komt door de bijzondere samenwerking; Coenders was ooit één helft van het vermaarde folkduo Ygdrassil, Sebo is afkomstig uit de avant-garde van de Groningse rockscene. Zij speelt gitaar en zingt, hij voegt daar via zijn elektronische drumkit geluiden en soundscapes aan toe. Het is het soort subtiliteit dat op cd beter werkt dan live, want in een rumoerige tent kwam het concert niet helemaal uit de verf, maar die liedjes die staan als een huis. Guidje hoorde zo al een paar prachtige hoogtepunten voorbij komen, zoals No Friend Of Mine, Sandman, Rain Coming Down en I'm A Whale. En dat album – dat pas afgelopen week uit de cd-fabriek is komen rollen – is ook geweldig. En wat heeft Coenders een waanzinnig mooie stem.

Hierna begon bij Guidje een beetje de landerigheid toe te slaan. Een balfolkgroep met meer dan twintig leden die als een soort orkest door het leven gaat, althans, zo staat het Vlaamse Transpiradansa! bekend, kan hem niet zo boeien, evenals het ongetwijfeld virtuoze gitaarspel bij de zigeunermuziek van de Paulus Schäfer Sinti Band en de folksupergroep bestaande uit Philip Masure, Helen Flaherty en Siard de Jong is Guidje iets te timide. Dan maar bijkletsen met de vele vrienden en bekenden die ie elk jaar tegenkomt, of toch maar weer even gaan kijken in de stand met tweedehands lp's (alhoewel, hij vond er ook een nieuwe lp met muziek uit jaren zeventig pornofilms, onder de geweldige titel Porno Groove met onder andere muziek uit een film met de titel The Beaver Hunter – kijk, daar doe je het voor !). In de grote tent speelt vervolgens ENE, een Zweeds trio dat gespecialiseerd is in het spelen van 'gammeldans.' Dat staat voor Zweedse traditionele dansmuziek (gespeeld op maar liefst twee nyckelharpa's!) zoals die tussen 1900 en 1930 erg populair was. Heel sfeervol, vrolijk en aandoenlijk en voor het podium wordt zelfs aan stijldansen gedaan. Guidje kijkt met een groepje vrienden toe bij de mengtafel. Een vriend van Diederick merkt op 'heej, daar voor het podium staat een dame alleen.' Guidje grapt: 'nou, stap er dan maar op af!' Wat de vriend vervolgens pardoes doet; een minuut later staat ie met de dame te dansen. Ze hebben 'm de rest van de avond niet meer teruggezien.



ENE, met maar liefst twee nyckelharpa's.

Buiten is het daarna nog feesten met het uit Cornwall afkomstige 3 Daft Monkeys. Bij het een poging wagen om een foto te maken (het is veel te donker, dus bijna alle foto's zijn bewogen; wat ie op z'n blog plaatst is wat nog enigszins gelukt is. Hij kan dan helemaal naar voren lopen met zijn digitale camera, maar daar is ie dan net even iets te verlegen voor) loopt ie nog bijna iemand omver. 'Ben je in de relaxmood?' vraagt Marcel. 'Nee, maar wel in de 'ik heb te weinig gegeten en een pint Kilkenny op mood.'' En de vermoeidheid slaat tegen twaalven ook wel toe. 3 Daft Monkeys komt overigens tot een abrupt einde als bij de toegift de stroom uitvalt; sneu voor alle fanatieke fans voor het podium. Handig voor Guidje zodat ie dan allicht op tijd naar de grote tent kan voor het optreden van het Occitaanse Lo Còr De La Plana. Het belooft een spektakel te worden en dat is het zeker. Vijf mannen, spelend op handdrums en tamboerijn en voorzien van ijzingwekkende samenzang met zanglijnen die mediterraan en oosters klinken (bij Lo Còr De La Plana heeft de tijd stilgestaan), weten ze een groot deel van de grote tent te betoveren. Hoogtepunt is als tegen het einde van het concert een lange rij van een paar honderd dansers voor het podium langs beweegt, de tent in gaat en aan de andere kant voor het podium weer uitkomt. Nummers duren soms bijna tien minuten en klinken ronduit spectaculair, al had Guidje dolgraag het a capella Fanfarneta (dat te beluisteren is op de My Space van de band) nog gehoord. Ze hebben het niet gespeeld. En cd's verkopen ze ook al niet. Dom, dom. Dan moet ie die maar via de site aanschaffen.



Spektakelstukje. En dat met een vrij rudimentair instrumentarium.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100815-114147 Guidje Sun, 15 Aug 2010 09:41:47 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100815-114147 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100814-111625

Donkere wolken boven het festivalterrein.

Gisteren is de elfde editie van Folkwoods van start gegaan. Gezellig zoals altijd, al laten de weergoden het momenteel nog een beetje afweten. Terwijl Guidje buiten de tent stond bij te kletsen met de vaste vriendenschare die elk jaar mee komt naar Folkwoods (en ook telkens weer uitgebreider wordt; wie eenmaal geweest is, is verslaafd), zag ie wel heel dikke wolken over het festivalterrein trekken. Dat ging een tijdje goed, maar net toen het enige concert op het buitenpodium aanving, begon het te regenen en dat heeft het heel dat optreden ook gedaan. Jammer, maar Guidje heeft zich in een tent met tweedehands lp's goed vermaakt met alle afgrijselijke albumhoezen die daar in de bakken stonden. Het laatste optreden dat Guidje zag, was van de Noord-Ierse groep Beoga. Het was bij dat optreden dat Guidje ook eindelijk z'n ouders (die ie maar es een keer had meegenomen maar op eigen gelegenheid naar Folkwoods waren gekomen) had gespot. Guidje's ouders zijn niet bepaald folkfans (al staan ergens op zolder wel wat lp's van Steeleye Span en Flairck), maar dan weten ze ook es waar ie elk jaar zo druk mee bezig is. Ook zij waren na het optreden van Beoga verkocht. Het was ook een erg goed concert, speels, vrolijk met een vingervlugge (top) bodhrán speler (Guidje's smam was op slag verkikkerd). Na afloop zelfs nog twee cd's gekocht en Guidje heeft eventjes Niamh Dunne, de violiste gesproken, omdat hij haar voor het programmaboekje had geïnterviewd. Vandaag een hoop leuks (muzikaal de interessantste dag), zondag wordt zwaar; de weersverwachtingen zijn abominabel. Hij moet er maar het beste van hopen, gezellig wordt het toch wel.





Het Noord-Ierse Beoga. Let op de bodhrán-speler.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100814-111625 Guidje Sat, 14 Aug 2010 09:16:25 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100814-111625 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100810-161348

Stop! Hammertime!

Soms kan je ook de Belasting Telefoon een kanon afschieten. En op zo'n extreem rustig dagje (hij mocht zelfs twee uur eerder naar huis vanwege te weinig telefoontjes) wilde het vandaag dus gebeuren dat zijn collega lay-outer van de lokale internetkrant van de Belasting Telefoon in Eindhoven even bij Guidje langskwam om te kletsen. Omdat Guidje momenteel niet alleen voor die internetkrant schrijft, maar het komende nummer ook mag opmaken (ja mensen, Guidje's talenten zijn niet aan de collega's bij z'n uitzendbaantje voorbij gegaan) en te vragen of alles wel prima liep. Ja hoor, alles ging prima. Dan is het goed. Trouwens, nu ie er toch was, had Guidje al gehoord dat MC Hammer was overleden? Nee? Nouja, het bleek niet om dé MC Hammer (grootste hit: U Can't Touch This, verder bekend vanwege z'n extreem wijde broeken met extreem laag hangend kruis én een legendarisch optreden bij Oprah Winfrey waar ie kwam uithuilen omdat ie bijna failliet was (hij bleek nog een miljoen dollar op de bank te hebben staan)) te gaan maar een naamgenoot, aldus de HP De Tijd. Omdat Guidje het slechtste opinieblad van Nederland niet leest, was dit nieuwtje even langs 'm heen gegaan, maar nu was ie toch maar mooi weer even op de hoogte. Zoals z'n collega (die ook gevoel voor humor heeft; in de computermap die hij gebruikt voor de opmaak van de internetkrant heeft ie een map zitten met de naam Mieke Telkamp. Alle documenten waarvan ie zich afvraagt 'waarheen? Waarvoor?' worden daar naartoe verplaatst) al gortdroog opmerkte: 'het was bijna hammertime voor MC Hammer.']]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100810-161348 Guidje Tue, 10 Aug 2010 14:13:48 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100810-161348 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100809-214924

Slim verkeerslicht. Met klok.

Guidje had deze verkeerslichten al eens in Amsterdam gezien maar sinds twee weken heeft Eindhoven er ook een paar, bij een drukke kruising vlakbij Huize Guidje. Handig, zodat je weet hoelang het duurt voordat het ding weer op groen springt. Kan je in de tussentijd eventjes je iPod tevoorschijn halen en een ander liedje zoeken, mocht je daar op dat moment behoefte aan hebben. Althans, dat dacht je. Want het probleem zit 'm erin dat Eindhoven, in tegenstelling tot Amsterdam, 'slimme' verkeerslichten heeft. Waar in Amsterdam elke verkeersstroom evenveel tijd krijgt en de klok dus gelijkmatig terugloopt, is daar bij de verkeerslichten in Eindhoven geen peil op te trekken. Het komt doordat die verkeerslichten in Eindhoven juist reageren op de verkeersstromen. Komen er ineens veel auto's vanuit een bepaalde richting, dan gaat dat verkeerslicht langer op groen. Het gevolg is dat de klok dan ook niet mooi gelijkmatig terugloopt, maar dat het tempo nogal wisselt: eerst tergend langzaam, dan weer gelijkmatig, dan weer langzaam en dan ineens pijlsnel. Leuk. Maar niet heus. Het enige wat uit de teller nu blijkt is dat een 'slim' verkeerslicht in de praktijk eigenlijk best dom is. Sterker nog, er zijn plekken in Eindhoven waar de verkeerslichten dermate hoogbegaafd zijn, dat je als fietser wel door rood móet rijden, anders sta je er een uur later nog (dit is geen overdrijving, wie over de Wolvendijk van Nuenen naar Eindhoven fietst en de Helmondweg wil oversteken kent het probleem). Een tellertje daar zou trouwens wél enorm grappig zijn. Filmpje van maken en op internet zetten. Kijken hoe snel het duurt voordat de gemeente dan van deze 'slimme' verkeerslichten af wil.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100809-214924 Guidje Mon, 09 Aug 2010 19:49:24 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100809-214924 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100808-140315

Vanavond is de derde aflevering van Zomergasten van dit seizoen. Over of Jelle Brandt Corstius het goed doet zal Guidje het niet hebben. Nouja, heel kort dan, want in de eerste aflevering met Jan Marijnissen was er hier en daar wat wrevel tussen gastheer en geïnterviewde, maar vorige week, met Maarten 't Hart, heeft Guidje een zeer leuke avond gehad. 't Hart heeft humor, refereerde in het gesprek misschien iets teveel aan Brandt Corstius' vader, maar de fragmenten waren meestal erg interessant. Trouwens, welke zomergast zou er anders voor kiezen om een fragment over het doorkruipgedrag van stekelbaarsjes uit te zenden? En z'n tirade tegen de Nederlandse justitie ('dat gebefte geboefte') kwam onverwacht maar was recht uit het hart. Vanavond is Paulien Cornelisse te gast. Nu vond Guidje het boekje Taal Is Zeg Maar Echt Mijn Ding heel erg leuk, maar om haar nu op basis van dat ene boekje uit te nodigen? (Guidje dacht altijd dat je als zomergast toch wel enige staat van dienst moest hebben, maar nadat Henk Jan Smits es te gast is geweest is ie van dat idiote idee genezen.) Leuk of interessant zal het wel worden, want alleen de keuzefilm van Cornelisse is al briljant: Happiness van Todd Solondz. Guidje zag die film jaren geleden eens op Canvas toen ie er toevallig langs zapte en hij was verkocht. Een paar weken geleden zag hij de film opnieuw op een dvd-avondje en weer was het geweldig. Het viel 'm nu wel op dat de film nogal klinisch is, maar het blijft verder een enorm zwartgallige én tegelijkertijd enorm grappige film. Nee, Happiness dient niet letterlijk te worden genomen.

Indertijd had Guidje het begin gemist, dus een paar geweldige scènes aan het begin van de film, zoals die van een stelletje in een restaurant, had ie nog niet gezien, evenals één van de leukste dialogen uit de film: 'you know, people are always putting New Jersey down. None of my friends can believe I live here. But that's because they don't get it: I'm living in a state of irony.']]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100808-140315 Guidje Sun, 08 Aug 2010 12:03:15 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100808-140315 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100803-173124

Als je honderdplussersfan bent, is Japan het ultieme walhalla. Volgens schattingen zou Japan zo'n veertigduizend honderdplussers tellen en in de Top 20 van officiëel erkende supercentenarians staan zeven Japannertjes. Het aantal van veertigduizend stokoude inwoners wordt echter steeds meer in twijfel getrokken getuige recente berichten over de oudste inwoner van Tokio (dus niet van Japan, zoals vorige week per abuis door de NOS werd gemeld, inderdaad, goed lezen blijft moeilijk) die niet 111 jaar oud zou zijn, maar vermoedelijk al jaren dood is. Vandaag was in het nieuws dat de oudste vrouw van Tokio vermoedelijk ook niet meer in leven is. Je vraagt je toch af waar ze bij de gemeentelijke overheid mee bezig zijn geweest in Japan, want als ze even op deze site hadden gekeken, dan hadden ze kunnen zien dat beide Tokionezen toch echt niet 'officieel erkend' zijn als stokoud mensje. Guidje bedoelt: 113? Dan denk je toch na verloop van tijd 'hmm, vreemd dat we daar nooit iets van horen.' En hoe lang had de familie van de 'oudste Tokionees' nog door willen gaan met het opstrijken van de pensioengelden? Tot haar 123ste? Of 130ste? Inmiddels is het hoogst twijfelachtig of Japan eigenlijk wel veertigduizend honderdplussers telt. Dat vraagt de Japanse overheid zich inmiddels ook af, getuige dit (erg geestige) zinnetje in het bericht: 'Japan gaat nu alle 40.000 100-plussers opsporen.'

Aanvulling: één op de duizend honderdjarigen bereikt de status van supercentenarian (dus ouder dan 110). Op het moment telt Japan twintig inwoners die 'officieel erkend' zijn als ouder dan 110 jaar. Dus óf die statistieken kloppen niet, óf Japannertjes leggen vaker dan gemiddeld het loodje tussen het 100ste en het 110de levensjaar, óf de pensioenfondsen worden in Japan massaal opgelicht. Leuk!]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100803-173124 Guidje Tue, 03 Aug 2010 15:31:24 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100803-173124 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100802-103357 Folkwoods, waarvoor ie de afgelopen maanden ongeveer dertig biografieën heeft doorgesnuffeld, ongeveer evenveel MySpace-accounts afgeluisterd én zes interviews heeft afgenomen. Je komt zo nu en dan erg mooie dingen tegen, zo is Guidje nu fan van het Occitaanse Lo Còr De La Plana (luister voor de aardigheid es naar het a capella gezongen Fanfarneta), maar na de interviews die ie had met leden van Beoga, Zef, Yevgueni, 3 Daft Monkeys en singer-songwriters Bertus Borgers en Annemarieke Coenders kijkt ie eigenlijk overal wel uit. Guidje denkt dat ie vooral nog voor 'de sfeer' naar Folkwoods gaat. Idioot, want hij is in tien jaar festivalbezoek nooit naar Pinkpop of Lowlands gegaan voor zoiets onbestemds als 'de sfeer' maar op Folkwoods is alles nu eenmaal erg prettig en relaxed: als het zonnig weer is (en dat is het dit jaar ongetwijfeld weer) pak je gewoon een stoeltje en ga je in de zon zitten luisteren naar fluiten, fiddles, doedelzakken en draailieren. En tussen de concerten door kan je altijd wel eventjes bijkletsen met wie dan ook (want inmiddels kent Guidje wel heel wat vaste bezoekers). Enfin, om kort te gaan, het wordt in het weekend van 14 en 15 augustus weer bere gezellig en omdat Guidje nog meer in de stemming wil komen, is het klaar voor de Folkwoods voorpret: dertig tracks, van heel oud tot heel nieuw, maar allemaal redelijk geworteld in de folk/americana. Feestje.

The Pogues – If I Should Fall From Grace With God
Stornoway – Zorbing
Neil Young – From Hank To Hendrix
Kate & Anna McGarrigle – Petite Annonce Amoureuse
Jackson C Frank – Blues Run The Game
Keltik Elektrik – Wild Mountain Thyme
The Byrds – You Ain't Going Nowhere
Belle & Sebastian – Like Dylan In The Movies
Fleet Foxes – Your Protector
Kate Rusby – The Village Green Preservation Society

Tired Pony – Point Me At Lost Islands
Sandy Denny – One Way Donkey Ride
Simon & Garfunkel – Scarborough Fair/Canticle
Lucinda Williams – Right In Time
Attwenger – Wama Liaba (Weama Song)
Emer Kenny – The Parting Glass
Mumford & Sons – Winter Winds
Kate Bush – Jig Of Life
Alan Stivell – Tri Martolod
16 Horsepower – La Robe A Parasol

Midlake – Acts Of Man
John & Beverley Martyn – Primrose Hill
The Bad Shepherds – The Model
Nick Drake – Northern Sky
Laura Marling – Alpha Shallows
Josh Ritter – Monster Ballads
Hevia – Bunsindre Reel
Cranberries – Linger
Monsters Of Folk – The Right Place
Clannad – Seachrán Chairn tSiail]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100802-103357 Guidje Mon, 02 Aug 2010 08:33:57 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100802-103357 http://www.guidje.nl/blog/index.php?entry=entry100801-113405 bright young hopefuls die straks (à la The xx) eens even de eindejaarslijstjes op hun kop komen zetten.' Dat The xx zo geweldig zou zijn, begreep Guidje al niet (dat vindt ie een weliswaar mooi, maar niet hemelbestormend debuut), maar als je verder leest wordt het nog vreemder, want als aan de scribenten wordt gevraagd wat ze dan wel goed vonden, komen namen als The Gaslight Anthem, Vampire Weekend, Tim Knol, Joanna Newsom en The Soft Pack voorbij. Wat betreft The Soft Pack: mooie plaat, wat betreft Vampire Weekend en Tim Knol: wat tegenvallend gezien de hooggespannen verwachtingen, The Gaslight Anthem moet Guidje nog horen en het geplinkepling van Newsom trekt Guidje niet. Maar heeft niemand op de OOR-redactie dan gehoord van het geweldige nieuwe werk van de Gorillaz, Stornoway, Angus & Julia Stone, MGMT, Drive-By Truckers, Blood Red Shoes of Band Of Horses? Of van – oei, nu doet Guidje even eng hip – The Ruby Suns? Het is nog het meest vreemd omdat datzelfde OOR elke maand weer een aantal albums de hemel in schrijft als ware het potentiële meesterwerken. Maar er gloort hoop aan de horizon, want ze verwachten op de OOR-redactie een hoop van nieuw werk van eels, Klaxons, The Beastie Boys, The Kooks, Katy Perry (!), Antony & The Johnsons, Underworld en (nee he) Radiohead. Staar je maar vooral blind op namen uit het (verre) verleden; waar je maar zin in hebt.

Tot zover Guidje's ergernis over het meest vreemde muziekblad van Nederland, volgeschreven door de meest talentloze muziekjournalisten van Nederland. En dan is ie niet eens rancuneus.



Yeasayer – Odd Blood

Guidje zal een cd niet snel in de schappen laten staan als de hoes foeilelijk is en ie de muziek wel echt mooi vindt, maar een afknapper is het wel. Had nou niemand bij de platenmaatschappij van Yeasayer eventjes kunnen zeggen 'alles goed en wel jongens, maar die hoes moesten we maar niet doen?' Goed, laat ie het dan maar hebben over de muziek. De debuutplaat van Yeasayer, het uit 2007 stammende All Hour Cymbals, werd als iets te arty farty voor het grote publiek beschouwd, dus het feit dat single O.N.E. van het album Odd Blood de playlist van 3FM haalde, was eigenlijk al een teken aan de wand. En het is niet eens 'de overduidelijke single' van het album; eigenlijk hebben alle tien de tracks wel hitpotentie, met Ambling Alp, Love Me Girl en I Remember als uitschieters. Dat zegt vooral iets over Yeasayer, dat meer dansbare en poppy muziek is gaan maken (reden voor de muzieksnobs van Pitchfork om de groep af te serveren). Muzikaal staat Yeasayer ergens tussen Vampire Weekend en The Ruby Suns (dat Fight Softly blijft een geweldig leuk album) in. Met de ook al zo hippe stadsgenoten van Vanmpire Weekend deelt Yeasayer de liefde voor Afrikaanse pop, maar met The Ruby Suns deelt Yeasayer de liefde om die muziek niet zozeer akoestisch naar westerse muziek te vertalen, maar dat juist met flink veel elektronica te doen. Het resultaat is verrassend toegankelijk én heel erg dansbaar. Stilzitten is onmogelijk, geen wonder dat de groep dit jaar op Pinkpop stond én straks op Lowlands speelt. Maar dat artwork is en blijft foeilelijk.



Tired Pony – The Place We Ran From

Allereerst tien punten voor de bandnaam; als je een country supergroep opricht dan kan je die het beste de nogal ironische naam Tired Pony meegeven. Guidje schrijft country supergroep, maar dat klopt ten dele: Tired Pony is een supergroep, het project van Snow Patrol-zanger Gary Lightbody en verder leden van R.E.M. (Peter Buck) en Belle & Sebastian, gastzangers als Tom Smith (Editors) en een hele hoop iets minder bekende gastmuzikanten, maar het is volgens Lightbody niet country, wel country-achtig. Meer Wilco dan Hank Williams dus. Want ja, er wordt wat op dobro, banjo en mandoline gespeeld, maar de invloed van indierock is tegelijkertijd nooit ver weg. The Place We Ran From werd in ruim een week tijd in Portland, Oregon opgenomen en elk liedje stond in één, hooguit twee takes op de band. Die aanpak bevalt Guidje wel; het komt de losheid en de spontaniteit van dit project (Lightbody speelde al jaren met het idee om een country-album te maken) ten goede, al is niet alles even sterk. Uitschieters zijn single Dead American Writers, That Silver Necklace, The Deepest Ocean There Is en Point Me At Lost Islands, bij songs als Northwestern Skies en Pieces had wat hulp van een goede producer geen kwaad gekund. The Place We Ran From is leuk, wordt na een aantal draaibeurten steeds beter en is uiteindelijk behoorlijk verslavend, maar gezien de betrokkenen had Guidje er misschien iets meer van verwacht; vooral de tweede helft van het album is minder. En zoals bij albums van supergroepen is ook hier weer de vraag: was de ophef en alle aandacht net zo groot geweest als dit allemaal was gemaakt door een onbekend groepje? De leden van Tired Pony hebben trouwens de smaak te pakken, begin volgend jaar staat de release van het tweede album gepland.



The Coral – Butterfly House

The Coral was in 2002 en 2003 even het hipste broertje van de Britse gitaarscene. Het was nog vlak voordat Franz Ferdinand de revival van de punkfunk inzette en vlak nadat de Britpop van de jaren negentig een stille dood was gestorven, dus dit heerlijke, door gitaarpop uit de jaren zestig geïnspireerde groepje kon gemakkelijk even boven komen drijven. Guidje zag de groep op Lowlands in 2003 optreden, vlak nadat Magic & Medicine, hun leuke tweede album was uitgekomen. Het was één van de beste optredens van het weekend. De productie van The Coral was in die tijd indrukwekkend, tot en met 2007 kwamen nog eens drie albums uit, in 2008 volgde een compilatie. De belangstelling was wel tanende. Butterfly House moet de comeback inluiden. Gaat dat lukken? Mwa. Het is ergens weer 'typisch The Coral' met de overduidelijk hoorbare invloeden uit de folk en de psychedelica, waarbij The Byrds, Crosby Stills & Nash en Jefferson Airplane de voornaamste referenties zijn. En dus klinken alle twaalf liedjes écht heel erg leuk en gezellig, maar ook een beetje hetzelfde. Het titelloze debuut en Magic & Medicine hadden nu eenmaal liedjes met meer afwisseling, op Butterfly House slaat de eenvormigheid toe: het is wel heel veel psychedelica. Dit keer hebben de leden van The Coral dan ook niet alleen goed in de platencollectie van hun ouders gesnuffeld, maar ook in hun medicijnkastje. Single 1000 Years is inmiddels echter opgepikt door Radio 2, dus misschien krijgt The Coral toch weer wat meer krediet, ook al ontbreken dit keer geweldige singles van het kaliber Dreaming Of You, Pass It On of Jacqueline.



Laura Marling – I Speak Because I Can

In het kader van de nieuwste Britse folkrevival (Stornoway, Mumford & Sons, Noah And The Whale) besloot Guidje onlangs ook Laura Marling maar in de herkansing te doen. Het twee jaar geleden verschenen debuut Alas I Cannot Swim kon 'm niet echt bekoren maar de recensies van I Speak Because I Can zijn ronduit lovend. Een bloemlezing: The Times en The Guardian gaven het album vijf sterren, Allmusic, The Independent en Mojo vier, Clash en Drowned In Sound gaven I Speak Because I Can allebei een 9 en het altijd zure Pitchfork komt toch nog tot een rapportcijfer van 8.1. In Nederland zijn de reacties een stuk zuiniger, maar I Speak Because I Can is dan ook een heel subtiel album. En Nederlanders houden nu eenmaal niet van subtiliteit (en ze hebben geen (muziek)smaak, maar dat terzijde). Enfin, waarom alle drukte? Omdat I Speak Because I Can inderdaad een zeer indrukwekkend album is. Zeker als je je realiseert dat Marling amper 20 jaar oud is. Haar zang en frasering doet wat denken aan Beth Orton, Simone White en Ane Brun, al zijn ook de vocale strapatsen van Joni Mitchell niet ver weg (geen wonder als de zangeres het album Court And Spark als favoriet noemt). Guidje hoort er ook wel de invloed van de Britse folk van de ook nog altijd vrij jonge Eliza Carthy in terug, zeker als je naar vrij traditionele songs als Goodbye England en Alpha Shallows luistert. Sowieso is het thema van 'een oud Engeland' waarvan 'afscheid wordt genomen' typerend voor de Britse folkmuziek; dat was in de jaren zeventig al zo. I Speak Because I Can bevat tien, meestal vrij sobere maar altijd sfeervolle tracks. Gewoon een heel mooi album.



The Dead Weather – Sea Of Cowards

Het arbeidsethos van Jack White is indrukwekkend. Als The White Stripes even stil liggen (en dat is inmiddels toch alweer een hele tijd), is ie wel weer bezig met 'projecten' als The Raconteurs en The Dead Weather. Of hij neemt de tune op van een nieuwe James Bond film (Quantum Of Solace). Van de zijprojecten is The Raconteurs, een groep waarin hij onder andere samenwerkt met singer-songwriter Brendan Benson commercieel de meest vitale; de albums verkopen goed en zo incidenteel scoort de groep een hitje (Steady As She Goes). The Dead Weather is White's bluesrock project waarin hij onder andere samenwerkt met The Kills-zangeres Alison Mosshart. De muziek is meer hermetisch en debuut Horehound, dat vorig jaar verscheen, werd zuinigjes ontvangen. Opvolger Sea Of Cowards kan daarentegen op meer enthousiasme rekenen. Waarom is een beetje de vraag; de flink naar de jaren zeventig knipogende rock (Led Zeppelin, Black Sabbath) is vrij oppervlakkig en echte singles ontbreken. Wel een paar goede uitschieters zoals Blue Blood Blues, No Horse, Gasoline en het heerlijk loeiharde Jawbreaker. Het album klinkt nog het meest als een uit de hand gelopen jam in de studio waarbij de opnameapparatuur 'per ongeluk' aan is blijven staan. En als je Jack White heet, kan je de opnames nu eenmaal meteen op plaat zetten en uitbrengen. Heel erg jaren zeventig allemaal, dus bij voorkeur op lp draaien (dan krijg je er ook een heel mooie klaphoes bij). Trouwens, een albumtitel waarin wordt verwezen naar allerlei eencellige gekken die lekker anoniem op internet hun ondeskundige mening over van alles en nog wat spuien en lukraak mensen bedreigen (ja mensen, het is een mondiaal probleem) verdient sowieso Guidje's sympathie.]]> http://www.guidje.nl/blog/?entry=entry100801-113405 Guidje Sun, 01 Aug 2010 09:34:05 GMT http://www.guidje.nl/blog/comments.php?y=10&m=08&entry=entry100801-113405